NEJDET EKSİLMEZ

Tam da yatmak üzereydim.

Bütün psikolojik hazırlıkları tamamladıktan sonra şortumu giyecek kısa sürede uykuya dalıp sabahın köründe işe gitmenin verdiği o asabiyeti unutmaya çalışacaktım.

Aslında her şeyde yolunda gidiyordu.

Sıcaklar nedeniyle duş değil de ıslanma dediğimiz o fiili gerçekleştirdikten sonra dolabımdan aldığım şortumu giydim. Buraya kadar her şey normal gibi geliyor ama her şey bundan sonra başlıyor işte.

Ne olsun dersiniz.

Şortumun ipi kaçmasın mı?

Haydaa.

Gece bir kâbusa dönüşmeye başlıyordu hemen anladım.

Ya kardeşim şimdi sırası mı dedim ama kime anlatacaksın ben ve şortum baş başa.

Gecenin bir yarısı ipi bulmakta ısrarlıydım tam yakaladım derken ipin ucunu hep kaçırıyordum.

O sırada radyoda çalan parçaya ne dersiniz?

Kapıma ipe ipe geleceksin…

Sinirlerim iyice gerilirken şöyle tut şu ipi fırlatıp at diye geçirdim içimden ki seçim öncesi Bahçeli’nin Erdoğan’a fırlattığı ip geldi aklıma gülümsedim yok atma dedim.

Sonra bir an durdum ve “Milet ipin ucunu kaçırmış senin derdine bak” dedim kendi kendime…

Bıraktım şortumu ipini mipini… Şarkıda bitmişti o sıra zaten…

Farkında mısınız savaşımız ipin ucunu yakalamakla hep

Yoksa bu iplerin karşı tarafında birileri mi varda yakalamakta zorlanıyoruz…

Şortumun ipinin karşı ucunda birileri yok bundan eminim

Peki, Türkiye’nin ipinin karşı ucunda kim var?

Pardon çok pardon…

Konuya balıklama daldım farkındayım…

Biliyorum ipin ucunu kaçırıyorum…

ama yapacak bir şey yok

Ya bu işi makaraya alacağız

Ya da kaçan ipin ucunu makaraya saracağız...