Fatih Sultan Kar tarafından derlenen “Yeşile yakılmış dizeler – Rize Şiirleri’ isimli kitap Rize Belediyesi Kültür Yayını olarak yayınlandı.
   Kitapta Sadettin Kaynak, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Fethi Giray, Hasan Sözeri, Süleyman Kazmaz, Cafer Tayyar Tuzcu, İrfan Ruhi Eren, Servet Çomoğlu, Recai Özgün, Osman Efendioğlu gibi kültür dünyasında tanınan isimlerin yazdığı şiirlerin yanında Rize Eski Milletvekillerinden Osman Kavrakoğlu ve Rize Valisi Kasım Esen’in de birer şiiri bulunuyor.

Kitap, şairlerin ürettiği ve her biri sevginin, hasretin ve derin duyguların ürünü olan, birçoğu zaman içinde unutulan, tarihin tozlu sayfalarında yerini alan şiirler bir güldeste olarak Rize için yazılmış en güzel şiirleri bir arada bulma, okuma imkanı sağlıyor. 

Yeşile yakılmış dizeler – Rize Şiirleri’ isimli şiir kitabını derleyen Fatih Sultan Kar, araştırmaları sırasında Rize’nin, pek çok şairle gönül bağı kurduğuna ve bu sevdanın en samimi şekilde dizelere döküldüğüne gördüğünü belirterek;  “Bizim buradaki çabamız, Rize için yazılmış en güzel şiirlerden bir güldeste yaparak okurlara sunmak olmuştur.Seçtiği şiirleri büyük bir sabırla ve titizlikle düzenleyen Filiz Acar’a, bu projeyi benimseyen ve sizlere ulaşmasına imkan sağlayan Rize Belediye Başkanı Halil Bakırcı Bey’e teşekkür ediyorum. 

Rize Belediyesi Kültür Yayını olarak hazırlanan “Yeşile yakılmış dizeler – Rize Şiirleri’ isimli kitabın ön sözünde; Rize Belediyesi olarak hizmetlerinin yanında kültüre, edebiyata da büyük önem verdiklerini belirten Rize Belediye Başkanı Halil Bakırcı; “ Fatih Sultan Kar tarafından hazırlanan Rize Şiirleri isimli eserle bu güne değin Rize ile ilgili yazılmış en güzel şiirlerden bir seçkiyi yarınlara taşımayı, insanlara ulaştırmayı istediklerini, bu eserin gurbette çekilen hasretlere, Rize’deki doyumsuz güzelliklere rehberlik edeceğini, bir solukta okunacağını ve arşiv değeri taşıyacağını belirtti 

“Yeşile yakılmış dizeler – Rize Şiirleri’ isimli kitaptan minik bir seçki: 

Rize

Bir ilimiz var, adı Rize
Durup dururken bir bardak çay sundu bize
Rize’de çayı kim yetiştirdi Rize’de
Misissipi’ye karışan çayları öğretirler bize
Kimdi o sessiz sedasız, kumral kumral?
Demlenen mübarek adamlar
Adını öğretmediler bize
İşte o güzel adamdan bre şahin aman
Bir tane daha

Bedri Rahmi Eyüboğlu 

Rizeli Ali'nin hikâyesi 

Galata'da dostu varmış,

Mahpushanede postu varmış

Rizeli Ali'nin.

Çok kahrını çekmiş denizin,

Anlattı bana

Bu yıl balık vurmamış dalyana.

Yuh olsun be! diyor

Şu koca, koskocaman denize

Metelik bile vermedi bize

Canına yandığımın dünyasında.

Parasız yaşanmazmış.

Tütünü yokmuş tabakasında

Dost varmış,

Düşman varmış

Şu canına yandığımın dünyasında.

Kaldırdı yırtık ceketinin yakasını.

Emdi yudum yudum son izmarit sigarasını

Kimseye mihnet etmezmiş

Satarmış takasını. 

Fethi GİRAY            

Kapandı gitti çağı 

Şaravaz, pepeçura, kastaniça kabağı

Sacayak, pelki, hosti, kapandı gitti çağı

Kunci, minci, korkota, koloti unutuldi

Malahtara, likmene hasret kaldı gazyağı 

Burma, mabeyin, darni, kot, tereteri, hopeçi,

Gerdel, lahmi, pulama, küpun ağzında peçi

Çali, çupi, kutuni, davli ve kondaridan

Şimdi bahsettuğumde güleyi bizum paçi 

Lağus, şokali, lobya, pafuli, perçem, andi

Metuşi, sehter, çiten altındakiler yandi

Zimbilaçi tikeni, kardaşi hamduspara

Benum gibi fukara, sirgan yedi uyandi 

İşkemi, seke, konsol, evun temele taşı

Çiçili, kolistavra, langonanun kardaşi

Furnesi, tumurlisi, çumuşi, çilbur yerken

Paluzenun yanıida dururdi etmeğaşi 

Hurtuli ve şurtuli, muncur, sumsuk, zibidi

Pifoli, koso, muşi, kurçeli bizum idi

Pasmanika, lohtiko, zuzuli ve çimidi

Fundukla fitrukayi acep hangimuz yedi 

Murmurisle mamuris uyuturdi bizleri

Pumburi, şepidinun hala bende izleri

Çilipuli ve puli, karatağuk, çişona

Alemidiye donuk makoçinun gözleri 

Geçen zaman içinde değişti bizdeki dil

Şimdi bu sözcükleri, ister oku, ister sil

Rizeli arkadaşum, anam, babam, kardaşum

Alem bilmezse bile ne deduğumi sen bil

 Mustafa KAR 

Rize 

Yağmur yağar ince ince

Gönlüne dolar derince

Baş, göğe erer serince.

Denizle dağ, işte RİZE

Yağmuru hareket dolu

Suları bereket dolu

Taşı, başı sanat dolu

Gizemi çay, işte RİZE

Kafkas'a açılan kapı

Deniz, gök, arz tek bir yapı

Kaçkar, Ayder, Ovit çapı

Yeni nesle ışık RİZE

Kasım Esen 

 Ah gidi yeşil Rize 

Ah gidi seni Rize, çaydan aldın adını
Gülüyor memleketin erkeği ve kadını
Çok senelerden evvel yetiştin derdimize
Taze tomurcukların neler bahşetti bize

Gelinlerin boynuna taktın beşi birlikler
Kızların kollarını doldurdun bilezikler
Süsledin yamaçları cennet oldu bu yerler
Saymakla bitiremem daha neler var neler

Seni yaşatmak için dikkatli olmalıyız
Taze filizlerini sepete koymalıyız
Yabancı maddeleri, yahut kart yaprakları
Sakın katma hemşehrim, koca koca sapları

Yerliye, yabancıya sevdirmeli bu malı
Rengi, kokusu güzel, randımanlı olmalı
İdareciler işe çok titiz davranmalı
O biçim adamları kantara almamalı

Bu mübarek nimetin kadrini bilmeliyiz
Dünyadan hırsızlığın kökünü silmeliyiz
Eğer ihmal edersek kıyarız kendimize
Neme lazımcılığın zararı hepimize

O bizdendir, değildir adam kayırmamalı
Partilidir değildir, zümre ayırmamalı
Yol, köprü, hasenata bakanlarımız azdır
Azından anlayana sivri sinekler sazdır

Evvelce varmı idi bu rahatlık, bu para
Hanımda, erkeğinde düşünce kara kara
Çarığın deliğini şokalilan tıkardın
Kirli çamaşırları kül suyunda yıkardın

Baban getiremezdi yarım kalıp sabunu
Kalçasını soyardı giydiği iplik donu
Buğday ekmeğini bulsan verirdin hastalara
Omuz üstü bakardın şekerli pastalara

Yüz paralık iç yağı atabilsen kazana
Şekeri bulabilsen saklardın ramazana
Şimdi evde radyosu, çamaşır makinası
Gardrobu, koltuğu, somyalı karyolası

Milangazı da aldı, çifter çifter halısı
Ne bu israf sefahat! Sanki Newyork valisi
Daha neler var neler, işte sayayım bakın
Her düğünde atılır mermiler bine yakın

Takaruf on beş ateş atılır da atılır
Bunların arasına bombalar da katılır
Bu kadar bomba, mermi nerelerde satılır
Arayan soran yoktur, desem kime çatılır

İstersen anlatayım daha da berbatını
Meyhaneciye sorun rakı sarfiyatını
Kırk sene evvelini çabuk unuttun neden?
İnanmazsan sor da bak sağ değil midir deden?

Bu gidişle acaba gidiyoruz nereye?
Yıkılır herşeyimiz, boğuluruz dereye
Kapıldık sosyeteye, eskileri unuttuk
Bu hal böyle giderse hepimiz hapı yuttuk

Mustafa YAZICI (İba hoca) 

Rize türküsü
 

Çağrankaya bizde, Cimil’ler bizde

Kaçkar’ların karı mavi denizde

Ruhum şad oluyor bu yeşil izde

Bu ne hasret Yarab, bu ne duygudur...

Köğçer’in kaymağı, Anzer’in balı

Kemer’ler kayalık, Çayeli yalı

Gönlümü Rize’nin aşkı saralı

Sayıkladığım hep aynı türküdür...

Haydi gel gidelim Andon suyuna

Bak işte çalıyor bir tulum-zurna

Hemşin’de kol kola durduk horona

Ha bu dört, ha bu üç, bu da ikidir...

Sığsara edelim, bir de sallama

Boynum büküp beni yade yollama

Ben Aşık Cafer’im yanlış anlama

Bağrımda kabaran milli ülküdür...

Cafer Tayyar Tuzcu 

Rizeli
 

Müziği deli deli, sözleri hep nükteli

Bakışları öfkeli, öfkesi saman yeli

Boyu uzunca olur, burnu biraz bombeli

Tarifimizle çıktı, meydana bir Rizeli

Kızdırmaya hiç gelmez, tabancasında eli

Nereden bulur deme, hiç boş durmaz ki beli

Aşkına toz kondurmaz, baksan olur zirdeli

Tarifimizle çıktı, meydana bir Rizeli

Kendine has şivesi, gerçekten hoştur dili

Yıllar önce hayatı, geçmiştir çok çileli

Ona bir merhabanın, hayatıdır bedeli

Tarifimizle çıktı, meydana bir Rizeli

Düşenle dost gibidir, açık olur hep eli

Daima güven ona, dost için olur deli

Her türlü ilişkide, herkesten çok güvenli

Tarifimizle çıktı, meydana bir Rizeli

Çalıştığı her yerde, liderliktir emeli

Okumak onun için herşeyden çok önemli

Her önemli meslekte, muhakkak vardır teli

Tarifimizle çıktı, meydana bir Rizeli

Armatördür, kaptandır, denizi dolu deli

Her limanda bırakır, gönlündeki bir teli

Çünkü onun gönlünde, eksik olmaz sevgili

Tarifimizle çıktı, meydana bir Rizeli

İnşaatçısına sor, der ki İkizdereli

Fırıncısına sorsan, der ki ben mi? Çayeli

En kıral pastacıya desen, der ki Hemşinli

Bu tanıttıklarımın, hepsi bizim Rizeli

Rizeli’yi tarifte başka neler demeli

Yabancı olmayalım gurbetlere gideli

Her yıl bir kez uğrayıp, bolca hamsi yemeli

Yoksa Arslan, sizlere demeyecek Rizeli

 
Arslan Girit –1988